نوشید و مست شد…
مستِ حقیقتی شیرین…
نه از شرابِ انگور، از شرابی طهور…
معطر به نَفَس و نگاهِ شما…
یا جعفرَ بنَ محمّدصادق!
و ما…هنوز تشنهایم.
تشنهی جرعهای از نگاه شما؛
یا صاحب الزمان!
که اگر بر جانمان بیفتد،
غبارِ سالها گناه و غفلت،
از آیینهی دلهایمان میشوید.